“วันสุดใจ” หอสมุด มศว จัดให้ กระทบไหล่นักเขียนดัง “เซวีน่า” หวังสร้างนิสัยรักการอ่านให้นิสิต

หลังจากที่ “เฌอปราง” พูดถึงนวนิยายที่จุดประกายในเธอชอบอ่านในบทสัมภาษณ์ของทาง MTHAI ทำให้แฟนคลับน้อยใหญ่ตามหาหนังสือนวนิยายชุดแฟนตาซี “เซวีน่า มหานครแห่งมนตรา” กันจ้าละหวั่น

ล่าสุด เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม 2562 หนึ่งในสัปดาห์ ศาสตราจารย์ ดร.สุดใจ เหล่าสุนทร ที่สำนักหอสมุดกลาง มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (มศว) จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีเพื่อระลึกถึงคุณูปการที่ ศาสตราจารย์ ดร.สุดใจ เหล่าสุนทร มีต่อมหาวิทยาลัยโดยเฉพาะผลงานสำคัญๆ ที่ท่านได้สร้างไว้แก่สำนักหอสมุด โดยเมื่อถึงวันนี้ก็จะมีกิจกรรมเชิญนักเขียนที่มีผลงานเป็นที่ชื่นชอบของนิสิตนักศึกษา มาร่วมแชร์แบ่งฝัน แจกลายเซ็น แจกงานเขียน ให้เป็นแรงบันดาลใจสร้างวัฒนธรรมการรักการอ่านให้เกิดขึ้นในหมู่คนรุ่นใหม่ ซึ่งนับวันคนไทยจะอ่านหนังสือน้อยลงมากเมื่อเทียบกับคนญี่ปุ่นและคนทั้งโลกนี้ โดยเฉพาะคนรุ่นใหม่ที่หันไปเสพติดมือถือสื่อเทคโนโลยีอื่นๆ จนหลงลืมการอ่านหนังสือและไม่รู้เลยว่า การเขียนหนังสือ การเป็นนักอ่านตัวฉกาจ จะสร้างงานสร้างเงินและสร้างอาชีพชื่อเสียงมาให้ได้อย่างที่เรียกว่าเป็นธุรกิจน้ำซึมบ่อทราย เช่นเดียวกับแรงบันดาลใจ ประสบการณ์ที่นิสิตมาร่วมฟังจากกิจกรรม “เส้นทางนักเขียนของหนอนหนังสือธรรมดาที่ไม่ธรรมดา”: คุยกับพี่ปุ้ย กัลฐิดา เจ้าของผลงาน เซวีน่า มหานครแห่งมนตรา นิยายแฟนตาซีของไทย ครองใจนักอ่านข้ามทศวรรษ และผลงานอีกหลากหลายเรื่องราวในวันนี้
“อาจารย์ในคณะพี่เขาบอกว่าทำไมนะในโลกภายนอก ไม่มีใครเข้าใจอาชีพทันตแพทย์ของเราเลย ตอนเราเด็กๆ อาชีพหมอฟันนี่ถูกมองว่าเป็นอาชีพที่รีดเลือดเอากับปู สมัยนั้นยังไม่มี 30 บาทรักษาทุกโรค ทำไมไม่เขียนนวนิยายเกี่ยวกับอาชีพเราบ้าง เขารู้ว่าเราเขียนนวนิยาย มันยังไกลไปตอนนั้น มาตอนนี้ก็ดีใจนะที่เราทำได้ เป็นนักเขียนได้ล่ะ คำว่าเป็นนักเขียนอาชีพคือนักเขียนที่เขียนนวนิยายเพื่อเลี้ยงชีพ กระบวนการในการเขียนนวนิยายเพื่อเลี้ยงชีพมันซับซ้อนและมีระเบียบมากกว่าแบบนี้แน่นอน อีกอย่างก็ยังไม่เห็นมีนักเขียนอาชีพคนไหนที่รวยจากการเขียนนวนิยายเพื่อเลี้ยงตัวเองเลย คำว่ารวยนี้ระดับพันล้านนะ ได้ใช้ชีวิตแบบที่คุณต้องการนะ แค่อยากเป็นคนเขียนนวนิยายให้สนุกเพราะความสนุกเป็นสินค้าที่ขายได้ไม่จำกัดและเมื่อมันขายได้ไม่จำกัด มันก็จะนำมาซึ่งรายได้ที่ไม่จำกัดเช่นกัน แต่ต้องทำให้ดี ทำให้ทันเพราะของจะขายมันจะมีเวลาของมัน การเป็นนักเขียนมันไม่ใช่ว่าคุณดังเมื่อไหร่หรือคุณจะมีรายได้เท่าไหร่ มันขึ้นอยู่กับว่า คุณรักมันพอไหม คุณจับมันไม่ปล่อย มันจะออกดอกออกผลเอง คุณที่โชคดีที่ดังเปรี้ยงในตอนแรกกับคนที่ดังในอีก 10 ปีต่อมา คนที่ดังในตอนแรกเลยจะไม่มีใครวิพากษ์วิจารณ์เราเลยเพราะเราดังแล้วไง แต่คนที่ไม่ดังในทีแรก เราต้องเฟ้นหา ฝึกทักษะ กว่าจะมายืนอยู่แนวหน้าได้เหมือนกัน ใครมาบอกว่าเป็นนักเขียนดังได้ใน 2-3 ปี ไม่จริง พี่เคยขึ้นเวทีกับนักเขียนซีไรต์หลายคน พูดเสมอว่า เราไม่สามารถเดินนำไปข้างหน้านักเขียนรุ่นใหญ่ๆ ได้เลยเพราะคนที่นำไปข้างหน้าเขามีประสบการณ์มากกว่าเรา อย่างไรคนที่นำหน้าเขาก็นำหน้าเราไปหนึ่งก้าวเสมอ สู้ไม่ได้ ทักษะการใช้ภาษา แต่สิ่งเดียวที่เรามีเหมือนกันคือความสุขจากการอ่าน เขียน และทัศนคติที่ดี ทำสิ่งนี้เพื่ออะไร เป็นครู ทำอะไร เป็นหมอ ทำอะไร  งานที่ไม่สำคัญอาจเป็นงานสำคัญ 3 สิ่งนี้คือสิ่งสำคัญของคนที่อยากเป็นนักเขียนหรือคิดจะมีอาชีพเป็นนักเขียนอาชีพ”

 

ทั้งนี้ “เซวีน่า” หาใช่นิยายใหม่ในยุค 2018 อย่างใด แต่กลับเป็นนวนิยายข้ามยุคสมัย ที่เขียนขึ้นครั้งแรกในปี 2547 ถือเป็นขวัญใจเด็กและเยาวชนเมื่อ 10 ปีก่อน สมัยที่สื่อออนไลน์ยังไม่ได้มีบทบาทมากมายเท่าปัจจุบันและยังถูกยกให้เป็นนิยายเล่มแรกๆ ที่จุดประกายความชอบอ่านหนังสือให้กับเด็กและเยาวชนจวบจนปัจจุบัน
เซวีน่า  ไม่ใช่นวนิยายเรื่องแรกที่กัลฐิดาเขียน เพราะก่อนหน้านั้นเธอเคยเขียนนิยายรักที่ชื่อว่า กุญแจหัวใจ ลงบล็อกสังคมนักอ่าน แต่ไม่ประสบความสำเร็จอย่างที่คิด มีเสียงวิจารณ์ว่านิยายของเธอไม่สมจริงเอาเสียเลย แถมยังเข้าถึงความรักได้ไม่ลึกซึ้งอีกด้วย
กัลฐิดา สุขษาสุณี นามปากกา “กัลฐิดา” ไม่ยอมแพ้และล้มความฝันที่จะเป็นนักเขียนของเธอไป ในขณะที่ภาคส่วนหนึ่งของชีวิตคือการเป็นทันตแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข กัลฐิดากล่าวว่า “ย้อนไปเมื่อหลายปีก่อน ตอนที่กัลกำลังเขียนนวนิยายเรื่อง The Draker’s Story ขณะที่คุยโทรศัพท์กับน้องมุก (มุกระวี) ในเวลานั้นมุกกำลังสอบเข้ามหาวิทยาลัยและน้องตั้งใจเลือกเรียนวิชาเกี่ยวกับภาพยนตร์และแอนิเมชั่น เราคุยกันหลายเรื่องถึงอนาคตและพูดว่ามีคนเริ่มพูดกันเยอะ ว่าอยากเห็น เซวีน่า ในรูปแบบการ์ตูน มุกถามกัลว่า อยากทำการ์ตูนเซวีน่าเหมือนที่คนอื่นๆ พูดไหม ในตอนนั้นกัลตอบมุกว่า ความฝันของนักเขียนนวนิยาย ก็คือ การได้เห็นนวนิยายของตัวเองถูกแปลงเป็นสื่ออื่น โดยเฉพาะนวนิยายแฟนตาซี หากได้ทำเป็นการ์ตูน นั่นคือ ที่สุดของความฝัน แต่พี่รู้ว่าในเวลาอันใกล้นี้ ไม่มีทางเป็นจริง แต่…พี่จะไม่หมดหวัง พี่เชื่อว่าหากพี่ยังไม่หยุดเขียนและนักอ่านยังสนุกไปกับการเล่าเรื่องของพี่ สักวันหนึ่งโอกาสจะต้องมาถึง”
จนกระทั่งต้นปี พ.ศ. 2557 สถาพรบุ๊คส์ได้ยื่นข้อเสนอมาว่าต้องการทำ เซวีน่า ฉบับการ์ตูน เป็นเวลากว่าสามปีที่ทีมงานทุกคนทำงานกันอย่างหนัก เพราะพบอุปสรรคมากมาย แต่ในที่สุด Glodano’s Tale คำเชิญจากผืนป่า ก็สำเร็จจนได้
กัลฐิดากล่าวเสริมว่า ดีใจที่ได้กลับมาเล่าเรื่องราวของโลกเซวีน่า ผ่านมุมมองของบุคคลที่อยู่ในประวัติศาสตร์ของชาวเซวีเรี่ยน แม้เซวีน่าในเวลานั้น อาจไม่เหมือนกับเซวีน่าในยุคปัจจุบัน แต่กัลเชื่อว่า เมื่อทุกคนอ่านจบ ทุกคนก็จะได้รับความสุขเหมือนเช่นทุกครั้งที่บานประตูแห่งนี้ได้เปิดออก ด้วยนิสัยรักอ่านที่มีมาแต่ยังเด็ก เธออ่านหนังสืออย่างมากจนเจอแนวทางการเขียนที่ชอบจาก แฮรี่ พอตเตอร์ นั่นคือ แนวแฟนตาซีและนวนิยายแฟนตาซีเรื่องแรกที่เธอเองก็ไม่คาดหวังว่าจะประสบความสำเร็จ ก็ถือกำเนิดขึ้นตั้งแต่นั้น ด้วยภาษาที่ใช้จึงเข้าใจง่ายและมองเห็นภาพได้ไม่ยาก ยังเป็นนวนิยายข้ามมิติไปยังโลกแฟนตาซีที่ไม่เพ้อฝันจนไร้เหตุผล เช่น นางเอกที่เก่งกาจแบบมีที่มาที่ไป มีพัฒนาการของตัวละครที่เติบโตไปพร้อมกับผู้อ่านอย่างชัดเจน อีกทั้งยังสอดแทรก แง่มุม ปรัชญา และแนวคิดที่ผู้อ่านสามารถปรับใช้ได้ในชีวิตจริง ด้วยเสน่ห์การเล่าเรื่องและความสามารถทางการใช้ภาษา แบบฉบับกัลฐิดา
นับเป็นหนึ่งกิจกรรมที่นิสิตและนักเรียนโรงเรียนสาธิตของ มศว เราให้ความสนใจเข้าร่วมฟังและขอลายเซ็นนักเขียนคนนี้กันอย่างอบอุ่น ไม่แน่ว่าวันหนึ่งข้างหน้า มศว เรา อาจจะมีชื่อของนักเขียนซีไรต์เป็นศิษย์เก่า มศว ด้วยก็เป็นได้

Share